این هشدار تکان دهنده ی قرآن حکیم ، اولا خطر بزرگ " غفلت " از قیامت موعود را که وعده ی حق و مسلم حضرت حق است ، نشان مید هد . و ثانیا روشنگر این مطلب است که راه نفوذ بیماری " غفلت" در قلب آدمی ، دو راه است :
1. مظاهر فریبنده ی " دنیا " از : مال و منال ، وجاه و جلال ، وشوکت و شهرت ، وانواع دیگر مشتهیات نفس که در نظر انسان ، متاعی نقد و زیبا ، و پر جاذبه و دلربا جلوه کرده وتمام قلب او را مسخر خود می سازد ، واز آن وعده ی بزرگ الهی غافلش می گرداند . تا آنجا که تمام مدت عمر پربها ، سر گرم جمع آوری متاعهای بی ارزش دنیا و بهره گیری از آنها می گردد و اصلا مجال تفکر در امرآخرت نمی یابد !
2. وسوسه های گوناگون شیطان از طرق مختلف که می کوشد دل آدمی را از توجه به آخرت منصرف گرداند ، وبا سرگرم ساختن وی به دنیا تمام سرمایه ی عمر فوق العاده ی عزیز و گرانبهایش را به تباهی کشیده و یک باره او را از سعادت ابدی محروم سازد.
و چنانکه احیانا ببیند که این انسان ، انسان بیداری است که با یاد قیامت و روز حساب و جزا ، میخواهد در برابر جذبه های شدید دنیا خود را نگه داردو از پا در نیاید، در این موقع از راه دیگری وارد می شود و مسئله ی "عفو" و "کرم " خدا و "رحمت " واسعه اش را در نظر او جلوه می دهد ، واز این راه ، او را مغرور ساخته ، ونتیجتا آدمیزاد مسکین را با دلگرم ساختنوی به عفو و کرم خدا، به گناه و طغیان بر خدا – نعوذ بالله – وا می دارد.
در حالیکه آن بیچاره ی مغرور ، از این واقعیت در غفلت است که خداوند بزرگ ، همانگونه که در موضع "رحمت "و "عفو" و "کرم" ارحم الراحمین و ارک الاکرمین است ، درموضع "اخذ " و "مجازات "و "کیفر " نیز "اشد المعاقبین و اعظم المتجبرین " است .
چنانچه خود ذات اقدسش می فرماید :
" نبی عبادی انی انا الغفور الرحیم و ان عذابی هو العذاب الالیم"
" بندگانم را خبر ده که من غفور و رحیمم وعذاب من نیز همانا عذابی سخت و دردناک است ".
"فیومئذ لا یعذب عذابه احد و لا یوثق وثاقه احد "
" در ان روز احدی همانند عذاب او عذاب نمی کند ،و احدی همانند او کسی را به بند نمی کشد " .
" ان لدینا انکالا وجحیما و طعاما ذا غصه و عذابا الیما "
" نزد ما غل و زنجیرهایی سنگین و آتشی شعله ور هست و خوراکی گلوگیر و عذابی درد ناک "
در دعای افتتاح شبهای ماه مبارک رمضان نیز به تعلیم اولیا معصومش علیهم السلام می خوانیم :
" و ایقنت انک انت ارحم الراحمین فی موضع العفو و الرحمه و اشد المعاقبین فی موضع النکال و النقمه واعظم المتجبرین فی موضع الکبریاء والعظمه ".
" به یقین می دانم ای خدا که تو در جای رحمت و عفو ارحم الراحمین و در جای اخذ و مجازات وانتقام اشد المعاقبین و سختگیرترین عقاب کنندگان . ودر جای اعمال قدرت اظهار کبرایاو عظمت بزرگترین مقتدران می باشی "
